Er zijn meerdere manen in het heelal te vinden, denk bijvoorbeeld aan de twee manen van Saturnus of de vele manen van Uranus. Onze maan, is de vijfde in grootte van al die manen en is in doorsnee bijna vier keer kleiner in diameter dan de aarde, de planneet waar zij om heen draait.
De aarde heeft tachtig maal meer massa dan haar enige satelliet. Deze satelliet draait in 29 dagen in een elliptische baan rond de aarde, in 29 dagen, 12 uren, 44 minuten en 2,8 seconden om meer precies te zijn. De maan staat 384.000 km ver van de aarde af. Doordat de massa van de aarde zoveel malen groter is dan die van de maan, heeft de aarde veel meer invloed op de maan dan de maan op de aarde, in tegenstelling tot de heersende gedachte onder aardbewoners die de maan zien hangen aan het firmament. Hierdoor is de draaisnelheid van de maan inmiddels zover af genomen dat zij nauwelijks nog om haar as draait ten opzichte van die aarde.
Het ontstaan van de maan wordt toegeschreven aan een botsing tussen de aarde en een planeet ter grootte van Mars, genaamd Theia niet heel lang na het ontstaan van de aarde. Door de botsing, waarbij zoveel hitte vrijkwam, dat de aarde en Theia versmolten en de laatste opging in de aarde, zou ook een brok zijn weggeslingerd. Deze brok werd een grote druppel, die met haar hitte ander materiaal om haar heen aantrok en uiteindelijk stolt tot onze maan. Een en ander lijkt inmiddels bewezen daar het gesteente van de maan en de korst van de aarde hetzelfde zijn.
Hoewel de maan ons aardbewoners als het meest heldere hemellichaam toeschijnt, reflecteert zij slechts zonlicht in de richting van de aarde. De perfecte volle maan blijkt niet te zien te zijn, daar de aarde, de maan en de zon dat precies op één lijn staan, wat tot een maansverduistering leidt.
