Wie herinnert zich niet dat misschien wel eerste meisje waar je echt verliefd op was, toen je nog jong was? Samen ‘s nachts in het maanlicht zitten was een droom, de volmaakte droom en gold als een zeer romantisch moment. Veel kwam er waarschijnlijk niet van terecht, maar vanwaar die fascinatie van jonge geliefden voor de maan?
Gisterenmiddag hing er weer een volle maan. Op vooral hoog sensitieve medemensen, maar waarschijnlijk ook een heleboel andere aardbewoners, kan de maan en zeker de volle maan nogal wat invloed hebben. Nog afgezien van de invloed op de maan op onze persoonlijke waterhuishouding, heeft de maan veel invloed op onze emoties middels onze hormonen, bijvoorbeeld, zoals bekend mag worden verondersteld, bij vrouwen die nog ovuleren. Echter, we hebben allemaal hormonen en, daar vaak aan gekoppelde, emoties. Liefde is ook een emotie en wel een die enorm tekeer kan gaan in onze hormoon huishouding. Samen verliefd naar de maan kijken is dan misschien nog wel de beste en minst heftige oplossing.
Dichters en andere gevoelige naturen hebben ook vaak wat met de maan. De klassiek componist Ludwig van Beethoven (1770-1827) heeft ooit één van zijn sonates opgedragen aan een gravin. Een poëet en muziekcriticus die het stuk kende zat ‘s nachts in een bootje op het water in het maanlicht, en genietend van het moment dacht hij aan het eerste deel van deze 14e pianosonate van Beethoven en bedacht de naam ‘Mondscheinsonate’. Dit is tot op heden vandaag de waarmee de pianosonate bekend staat.
