“Men wordt niet verlicht door zich allerlei beelden van licht voor te stellen, maar door zich bewust te worden van de eigen innerlijke duisternis” is een veelzeggende en hem typerende, uitspraak van de in 1961 overleden Zwitserse psychiater en groot denker Carl Gustaf Jung. Behalve denker is hij ook een mens met emoties. Gelukkig maar, want het is zijn idee dat om iets te begrijpen en te leren van wat er in je omgaat, je het ook echt moet voelen, wil er een verandering optreden. Zijn eenzame weg is het pad van de individuatie, zoals hij zijn proces noemt. De bovengenoemde quote is daar onderdeel van. Klaar en helder als het maar zijn kan. Zijn idee is dat wie naar buiten kijkt, droomt, maar dat wie naar binnen schouwt, ontwaakt. Het is alsof je ’s nachts, alleen, vanaf de aarde omhoog tuurt naar de maan, zonder je te realiseren dat de maan het qua licht en zichtbaarheid moet hebben van de zon.
Aan het eind van de nacht is er de morgen. Wie volhoudt op zijn tocht door de nacht, ondanks alle ellende, mislukkingen en malheur, zal uiteindelijk wakker worden en zijn waarheid kunnen aanschouwen. Eenvoudig is het niet, dat geef ik toe. De maan is er als wachter in die nacht, als vriendin en oude wijze vrouw, moeder misschien, maar ook als de wispelturige anima in de man, om hem te helpen op zijn reis door de onbekende duistere kant van zijn persoonlijkheid, het onbewuste, de andere kant van de maan. Carl Jung heeft ook eens gezegd: “Een ontmoeting tussen twee persoonlijkheden is als het samenvoegen van twee chemische stoffen. Wanneer er een reactie volgt, zijn beide veranderd”. Misschien deed hij die uitspraak na zijn ontmoeting met Albert Einstein of met Charlie Chaplin, twee andere grote en creatieve denkers. Voor mij gaat dit, in mijn, lees ontmoetingen met Jung, in de vorm van de slechts tachtig centimeter lange rij boeken met door hem geschreven verhandelingen, op mijn boekenplank, zeker op. Mocht er in het universum ergens nog een spoor van Carl Gustaf Jung energie rondwaren of zetelen, dan hoop ik dat het wederzijds was.
