De maan heeft ook zijn invloed op de psyche. In 1981 las ik op een nacht een boek geschreven door een psychiater in de VS met een interesse in de maan. Deze opmerkzame psychiater werkte op een gesloten psychiatrische afdeling en ontdekte een patroon in de terugkerende periodieke toename van de onrust onder de patiënten daar en het aantal pogingen tot zelfdoding op de afdeling. Hij las al jaren literatuur over de maan, haar fasen en vele andere bewegingen en ontdekte dat deze roerigheid haar toppunt vond iedere volle maan en tijdens het laatste kwartier. Dit fenomeen schreef hij neer in het boek over de maan dat hij aan het schrijven was. Ik las in dat boek, waarvan ik mij nog wel de cover herinner, maar niet de titel, dat de maan eveneens invloed heeft op de getijden van de zee, te weten eb en vloed. In het boek werd uitgelegd dat een stormvloed mede veroorzaakt wordt door de maan. Of de het zijn conclusie is geweest of dat ik die zelf getrokken heb weet ik niet meer, maar aangezien een mens voor tachtig procent uit water bestaat, was in die tijd het idee, leek het mij logisch dat de onrust verklaard kon worden door de invloed van de maan op het in de mens aanwezige water. Daar de bewoners van een psychiatrische afdeling over het algemeen een grotere gevoeligheid aan de dag leggen voor externe en interne prikkels hebben deze schommelingen misschien meer gevolgen voor hun dan voor mensen buiten een psychiatrisch ziekenhuis. Inmiddels wordt vanuit de spirituele hoek duidelijk dat de psyche in haar hoedanigheid als ziel een vocht aspect kent. Overigens lees ik zojuist, tijdens het factchecking dat men er inmiddels vanuit gaat dat een mens voor vijftig à zestig procent uit water bestaat. Leuk weetje is hier ook dat van die hoeveelheid water zeventig procent in de hersenen zit. De hersenen worden in het westen toch altijd nog beschouwd als de plek waar psychische processen, of in ieder geval psychische problemen zich voordoen of ontstaan.
reis rond de maan
